We waren redelijk vroeg wakker en reden om 9:15 weg. We hadden het gebied richting het noorden een beetje onderzocht en vonden eigenlijk niets de moeite van het bezoeken waard.
In New Zealand wordt heel snel iets bestempeld als een historic place, als iets bijv. 50 jaar oud is. Wij moeten daar altijd een beetje om lachen. In het begin stopten we nog wel om iets te bekijken, maar waarschijnlijk zijn we verwend geraakt door de historie van Europa en daarom stoppen we nu meestal niet meer.
Uiteraard stoppen we wel, al is het alleen maar om de verveling te bestrijden bij hele lange rechte en drukke wegen.
Toen bij Banks Peninsula binnenreden begon het in 1 keer heel erg hard te waaien, en als ik hard zeg bedoel ik ook hard, Zie ook de laatste afbeelding, alhoewel 25 beaufort natuurlijk niet bestaat geeft het wel een indicatie van hoe hard het waait.
De route naar Pigeon bay was echt prachtig. Het is jammer dat het slecht weer is, want de staan aan de rand van een prachtig meer.
Nog even een toelichting voor de ene laatste foto, we zagen deze auto op de spoorbaan rijden, hij is speciaal aangepast zodat hij zowel op het spoor als op de weg kan rijden.
En nog een leuke wetenwaardigheid, er wordt in New Zealand ook op zalm gevist.
De chinookzalm (koningszalm) is de grootste zalmsoort ter wereld. Hij komt oorspronkelijk uit Noord-Amerika en werd aan het begin van de 20e eeuw uitgezet in Nieuw-Zeeland.
Vooral op het Zuidereiland heeft de soort zich succesvol gevestigd, onder andere in de rivieren van Canterbury, zoals de Rakaia en Rangitata.
De chinookzalm kan meer dan 1 meter lang worden en ruim 20 kilo wegen. Hij groeit grotendeels op zee, maar keert terug naar zoet water om zich voort te planten. Na het paaien sterft de zalm.
Nieuw-Zeeland is bijzonder omdat het een van de weinige plekken buiten het oorspronkelijke leefgebied is waar de chinookzalm zichzelf in het wild voortplant.
